Logo
Ankerstraat 1
4231 AA
Tel. 06-36 42 28 28.
Fax. 06-36 42 28 28
Email: info@ccms.nl
Bedrijf Bedrijf
Blog
Diaken: het mooiste ambt?

Diaken: het mooiste ambt?

Lezen 1 Timotheüs 3: 1-16. Vereisten voor de opzieners en voor de diakenen.

Diaken: het mooiste ambt?                             

Het ambt van diaken is misschien wel het mooiste ambt inde kerk. Hoezo?  De diaken heeft een dienende functie in de kerk en staat daarmee heel dicht bij het werk van Christus op aarde, die kwam om te dienen  en zijn leven te geven voor anderen. Zo lezen we in Markus 10:45 Want ook de Zoon des mensen is niet gekomen om  gediend te worden, maar om te dienen. Jezus zocht degenen op die door anderen verstoten werden, aan de kant gezet. Met de rug tegen de muur. Voor wie niemand was om te helpen.  Jezus genas zieken en zocht de enkeling op, die riep om ontferming. De Heiland was als geen ander met barmhartigheid bewogen over hen die in de samenleving over het hoofd worden gezien. Elk mens is een uniek schepsel van God en is daarom waard om er te zijn en te leven. De diaken kijkt in navolging van Christus niet weg waar nood is, maar helpt en biedt perspectief voor het bestaan, een toekomst een plek om te leven. Diakenen zijn de ‘handen van de kerk”, omdat het geloof ook geuit wordt in de taal van handen en voeten, ogen en oren vanuit een liefdevol kloppend hart. Het motto van de diaconie is: helpen waar geen helper is. Met handen en voeten kom je ver, ook al kom je bij mensen die jou taal niet spreken en waar je voor je er naar toegaat soms tegenop ziet hoe maak ik ze bepaalde dingen duidelijk.  En als je dan weggaat blijkt soms  dat het best meegevallen is, ook al is dit niet altijd het geval.

De bakermat van het diaconaat vinden we in het Bijbelboek Handelingen, wat we net ook gelezen hebben. We bevinden ons aan het begin van dit Bijbelboek bij de eerste christelijke gemeente na Pinksteren (Hand 2). In Handelingen 6 lezen we dat er zeven mannen worden aangesteld door de apostelen. Deze aanstelling vindt plaats nadat de gemeente een verkiezing heeft gehouden. Waarvoor waren deze mannen nodig? Het ging om de maaltijdvoorziening. De apostelen hadden hun handen vol aan de verkondiging van het evangelie. Wat Blijkt? De weduwen krijgen geen eten. Het oneerlijke daarbij is dat de christenen van Hebreeuwse afkomst wel eten krijgen en de gelovigen van Griekse afkomst niet. Er wordt onderscheid gemaakt en dat kan en mag niet. Zo ontstaat er ruzie en onderling gemopper. Voor de apostelen die vol van Gods Geest zijn, is dit een verdrietige zaak. Dat kan niet langer zo blijven. Niemand mag tekort komen. Iedereen hoort erbij. De apostelen stellen dan ook voor om uit de gemeente zeven mannen te kiezen, die zich speciaal met de verdeling van het voedsel bezig zullen houden. Ook geven de discipelen een duidelijke profielschets. Zo schrijft Paulus in 1 Tim 3 over diakenen dat als zij JA gezegd hebben op het ambt een uitstekend werk begeren. Daarmee zegt hij eigenlijk, wat is er nu mooier dan te dienen in Gods Koninkrijk?  Paulus geeft aan dat diakenen eerlijk moeten zijn in hun spreken. Ook moet hij zichzelf niet verrijken ten koste van de ander. Ook heeft de diaken een voorbeeldfunctie. Niet teveel wijn drinken, maar met mate. Hoe zou je anders kunnen dienen aan de tafel des Heeren? Primaire taak van de diaken is dus letterlijk aan tafel dienen. Deze taak zal er altijd blijven, tot op de dag van vandaag is het de diaken die dient bij de viering van het Heilig Avondmaal.  Een prachtige taak ook al vind ik het nog altijd spannend om het te doen. De zeven mannen waren we over hadden moeten dus aan deze profielschets voldaan hebben.

Mannen die Christus kennen, Hem willen dienen en ook van Hem kunnen getuigen. Mannen die vol van Gods Geest zijn en over wijsheid beschikken om alles zo eerlijk mogelijk te verdelen. Het kunnen onderscheiden is van belang. Objectiviteit is nodig. Zo worden er zeven gekozen en bevestigd in het werk van de bediening.

Om te kunnen delen moet je eerst inzamelen. En zo gebeurt het ook bij de eerste christenen. De gaven worden gebracht aan de voeten van de apostelen. Bij hen die het Woord van God verkondigen, worden als dank voor het woord, gaven geschonken in de dienst van de inzameling. De gaven worden ook wel offeranden genoemd. Woord en daad zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Inzamelen is dus dienst van het antwoord. Dus het is goed dat de dienst van de offeranden wordt gehouden na de verkondiging en niet er voor zoals we dit in het verleden kenden. Later zal de apostel Paulus hierop terugkomen in zijn brief aan de Romeinen. Hij schrijft daar over de gemeenten van Macedonië en Achaje, die een inzameling hebben gehouden voor de armen in de moedergemeente te Jeruzalem. De motivatie voor die inzameling is dat zij het woord van God hebben ontvangen uit Jeruzalem.  Het evangelie van Christus heeft hen vrij, blij en dankbaar gemaakt.  Als een dankjewel voor Gods Woord geven ze wederkerig iets terug, namelijk levensonderhoud voor hun arme medebroeders en zuster in Jeruzalem. Zo worden gaven gedeeld, wereldwijd, over grenzen heen. Dit kan je zien als begin van het werelddiaconaat. Diaconaat is een handreiking doen vanuit de opdracht van het evangelie, om elkaar geestelijk en materieel te verrijken. Diaconaat is ten diepste het welzijn van de ander op het oog hebben. Alleen voor dat doel zijn de gaven gegeven.

Het werk van diaken  mag je doen met de kracht die God je geeft. De diaken weet vanuit  de Bijbel dat God de blijmoedige gever liefheeft. Daarmee sta je als ambtsdrager in Gods ruimte, waarin Hij de weg wijst en je vervolgens iets van zijn liefde en barmhartigheid mag doorgeven. Diaconaal bezig zijn is meer dan humanitaire hulpverlening. Je dient namelijk uit de naam van Christus. Soms lijkt helpen op een druppel op een gloeiende plaat en stelt het misschien in de ogen van velen maar weinig voor. Zondagavond hoorden we nog getallen van mensen die in Azië en Afrika in extreme armoede leven en dat er elke 6 seconden een kind sterft van de honger. Iets om stil van te worden en het was ook stil in de kerk toen Alfred 2 x tot 6 telde. In die tijd stierven er dus 2 kinderen.  En toch mag het woord van Jezus bemoedigend zijn zo lezen we in Math 25 vers 40  als Hij zegt: Voorwaar ik zeg U, voor zover u dit voor een van deze geringste broeders van mij gedaan hebt, hebt u dat voor Mij gedaan.  

Over de auteur
Reactie op deze blog
Delen