Logo
Ankerstraat 1
4231 AA
Tel. 06-36 42 28 28.
Fax. 06-36 42 28 28
Email: info@ccms.nl
Bedrijf Bedrijf
Blog
Een vader had twee zonen

Een vader had twee zonen

De gelijkenis van de verloren zoon
Lukas : 15 vers 11-32                                                           

Een vader had twee zonen.

Lezen Lukas 15 vers 11 t/m 32 De verloren zoon
Zingen  ps.  103 vers  2 - 7

Alvorens inhoudelijk op dit  gedeelte verder in te gaan kunnen we ons de vraag stellen: Wat zijn eigenlijk gelijkenissen en waarom sprak Jezus door gelijkenissen en met welke strekking?

Gelijkenissen zijn korte eenvoudige verhalen waarin een principe van het Koninkrijk  van God wordt voorgesteld. Het zijn ook bekende verhalen. Wie kent nl. niet de gelijkenis van de verloren zoon en o.a. het verloren schaap, de verloren penning, de zaaier en de uitleg, het onkruid tussen de tarwe, de schat in de akker, het mosterdzaadje en het zuurdeeg, het bouwen van huis en de fundamenten, de parel van grote waarde en de vijf wijze en vijf dwaze maagden ? De gelijkenissen lijken eenvoudig maar hebben een diepere strekking en een verborgenheid  die niet aan een ieder werd geopenbaard.

Het woord gelijkenis komt van het Griekse woord “parabolè” en betekent letterlijk : naast werpen of naast leggen. Het wijst op een manier van onderwijzing waarbij de waarheid gehuld is in vergelijkingen. Anders gezegd: een verhaal dient als verpakking van een bepaalde diepere waarheid.

Vraag: Waarom liet de Heere Jezus zoveel mensen in verwondering / ongewisse  over de betekenis van Zijn gelijkenissen ?

In  Marcus  4 vers 10-12 staat het volgende:

Vooraf aan dit gedeelte gaat het over de gelijkenis van de zaaier  en vervolgt dan in vers  10 toen

velen van de menigte reeds vertrokken waren :

10 En toen Hij alleen was, vroegen zij die om Hen heen waren , met de twaalf, [ de groep was dus groter ] Hem naar de gelijkenis.

11 En hij zei tegen hen: Het is u gegeven het geheimenis van het Koninkrijk te kennen, maar tot degenen die buiten zijn, komt alles door gelijkenissen.

12 Opdat zij ziende zien en niet doorzien, en horende horen en niet begrijpen, opdat zij zich niet op enig moment bekeren en de zonden vergeven worden.

Het is waardevol hierbij ook Mat. 13 vers 10-17 te lezen.

Deze gedeelten in Gods woord zijn toch wel opmerkelijk ! Hij trekt een grens.

Maar de Heere Jezus komt toch tijdens zijn tijd hier op aarde   en in  Zijn Woord tot ons vol van liefde en ontferming die het  verlorene zoekt tot onze redding  en eeuwig behoud? Zie ook Joh 3 vers 16 Want  zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

Wat bedoelde de Heere Jezus in de genoemde schrift-gedeelten en waarom sprak Hij door gelijkenissen ?

Velen van de schrift-geleerden  ,  farizeeërs maar ook  een deel van het volk namen Zijn Woord niet aan. Ze waren verhard.  { Jes. 6 vers 9 en 10  als profetie }  Ze bleken meer interesse te hebben in zijn wonderen dan in de verlossing van hun zonden door Hem. De schrift-geleerden en farizeeën hadden met de wonderen van de Heere Jezus  toch al  hun problemen.

Vanaf dat moment sprak de Heere Jezus bij gelijkenissen alleen over de uitleg met zijn leerlingen.

Echter diegenen die Zijn Boodschap voortdurend hadden afgewezen, bleven zich in hun blindheid afvragen wat Hij bedoeld had. Hij maakte een duidelijk  onderscheid tussen de mensen die Hem volgden en hen  die volharden in het ongeloof en Hem verwierpen.

Voor hen die Hem volgden openbaarde Hij zich meer en meer in de uitleg  over  de geheimen en verborgenheden  van Zijn Woord en Koninkrijk.

Voor mensen met een oprecht verlangen de Heere Jezus te volgen, zijn gelijkenissen zowel een doeltreffende als een goed te onthouden manier om in  Gods Woord en Waarheden  te groeien  en te getuigen. De gelijkenissen zijn duidelijk  waarbij weinig woorden en in hun beeldspraak makkelijk te gebruiken voor jezelf en ook in het pastoraat.

Het Woord van God [ Zijn liefde om het verlorene te zoeken ] blijkt mede  gezien  de inhoud van de gelijkenissen   niet vrijblijvend te zijn.

 

Nu gaan we nader inhoudelijk in op de gelijkenis van de verloren zoon.

 

We hebben het schrift-gedeelte gelezen.

Deze gelijkenis was met name bedoeld voor de schrift-geleerden en farizeeërs daar  zij onder elkaar morden  omdat de Heere Jezus zondaars ontving en met hen at.

Iemand had twee zonen. Een zoon bleek het begrensde in het gezin zat te zijn en wilde leven / genieten en de wijde wereld in gaan. Hij vroeg  zijn vader nu al een deel van de goederen wat hem eens als zoon zou  toekomen.

Dit was in die tijd  niet ongebruikelijk, maar zoals wij het zien met de normen en waarden van nu  brutaal en respectloos naar de ouders.

 Zoals blijkt geen discussie en de vader verdeelde de goederen / vermogen onder hen. [ niet hem ]

Zoals lijkt uit vers 31 houdt de vader over het deel van de oudste zoon het vruchtgebruik.

De jongste zoon verkoopt alles binnen enkele dagen en vertrekt naar een ver land.

Hij krijgt veel vrienden en verkwiste in een korte tijd het / zijn vermogen in een losbandig leven.

Het geld raakt op en er ontstaat een hongersnood..  Zijn vrienden zijn weg en hadden hem kennelijk in de steek gelaten.. Hij begon gebrek te lijden en verhuurde zich als varkenshoeder. Dit moet voor de jongste zoon een dubbele vernedering zijn geweest  nl. omdat varkens onreine dieren waren. Hij had honger en wenste zelfs,   wat echter niet mocht,  de schillen als voer voor de varkens te eten. Hij zat letterlijk en figuurlijk aan de grond. Nadat hij tot inkeer was gekomen [ tot zich zelve kwam ] overzag hij zijn daden wat hij verspeeld had. Hij kwam tot inzicht  dat hij het allemaal aan zichzelf te danken had. Dat was het begin van zijn verandering.

 Hij bedacht, de medewerkers van mijn vader hebben brood in overvloed en ik kom om van de honger. Hij neemt een besluit om terug te gaan naar zijn vader .  [Een belangrijke beslissing ]  Hij zal gaan zeggen tegen zijn vader  “Vader ik heb gezondigd tegen de hemel  [ daarmee wordt bedoeld God ] en tegenover  u “  Ik ben het niet meer waard uw zoon  genoemd te worden. Laat mij een medewerker van u worden. Hij stond op en ging terug naar zijn  vader.

We lezen het dat zijn vader op de uitkijk stond en hem van ver aanzag komen. Zijn vader met innerlijke ontferming bewogen snelde hem tegemoet, viel hem om de hals en kuste hem. Door dat te doen verzoende hij zich met zijn zoon, herstelde hij de verbroken relatie met hem. Daarin is deze vader, zo wilde de Heere Jezus die morrende farizeeën en schrift-geleerden duidelijk maken, een beeld van de Heere God, zoals Die zich ontfermt over de tollenaars en zondaren die telkens weer naar Hem kwamen luisteren.  De zoon kan maar een deel  vertellen wat hij zich voor genomen had. Het lijkt dat zijn vader niet wil luisteren.

DE zoon wordt in ere hersteld .  Hij krijgt het beste gewaad [ kleding ] wat betekent  dat er verzoening was tussen de vader en de zoon, een ring als blijk van vertrouwen en sandalen wat betekent dat  hij  voortaan vrij man zal zijn.{ de slaven liepen op hun blote voeten}.   Het feest volgt waarbij het gemeste kalf wordt opgediend , er  was vreugde. Want de vader zei deze mijn zoon was dood en is weer levend geworden. Hij was verloren en is gevonden.

Er  wordt verder geen uitleg gegeven hoe dit alles is gegaan . Wij zouden ons goed hebben kunnen voorstellen dat de vader eerst  nog een ander gesprek met de zoon wenste te hebben.

Nee, dat staat er niet.

Echter wat een genade en goedheid.

Wij kunnen ons voorstellen zoals net gesteld  dat met de vader de Hemelse Vader wordt bedoeld die zo met zijn kinderen wil omgaan. De weg van de verloren zoon kan voor een ieder verschillend zijn, en op  diverse  wijze worden ingevuld.

Belangrijk is het tot inkeer komen en terug gaan naar de vader zoals de verloren zoon dit heeft gedaan. DE verloren zoon zegt ook ik heb gezondigd  tegen de hemel en tegenover u.

Dan is er alle ruimte bij de vader. Dit is juist wat de schrift-geleerden, farizeeërs en een deel van het volk niet deden en met alle gevolgen van dien.

Hoe het verder met de verloren zoon is gegaan wordt ons niet verteld.  Het gaat om de betekende zaak van de gelijkenis.

 

Nu de oudste zoon.

 

Deze komt thuis van de akker [ hij was aan het werk voor zijn vader ] en hoort dat zijn broer is terug gekomen en het feest wat hiertoe wordt gegeven,  boos. Hij heet zijn broer geen welkom en neemt geen deel aan het feest..

Wij kunnen in eerste instantie  best wel begrip opbrengen voor zijn reactie , echter …..

Nadat zijn vader van de reactie van zijn oudste zoon heeft gehoord, zoekt deze zijn zoon op en nodigt hem uit om mee naar binnen te gaan en verblijd te zijn.

De oudste zoon zegt echter tegen zijn vader  hoe kunt u nu zo handelen . Ik heb u al zoveel jaren gediend en nooit uw gebod overtreden  en u heeft  mij nooit een bokje gegeven om met mijn vrienden vrolijk te zijn. Maar nu deze zoon van u [ noemt niet zijn broer] is terug gekomen nadat hij uw bezit er heeft doorgedraaid, slacht u het gemeste kalf en viert feest.

Vader zegt dan : Kind, jij bent altijd bij mij en al het mijne is van jou.

OP die wijze  verzekerde de vader de oudste zoon, dat ook al kreeg zijn broer vergeving, er aan zijn rechten als oudste niet werd getornd

De vader vervolgt : Wij zouden dan vrolijk en blij moeten zijn , want deze broer van jou was dood en is weer levend geworden.   Hij was verloren en is gevonden.

 

Verdere uitleg wordt niet gegeven.

De oudste zoon die netjes leefde, zijn vader diende en zijn gebod niet overtrad had ook wel eens een bokje willen hebben om met zijn vrienden feest te vieren.

Na alles wat zijn broer heeft gedaan wordt deze in ere hersteld en er een feest gegeven waarbij het gemeste kalf notabene wordt opgediend.

De oudste zoon begrijpt dit niet  en hij wil het eigenlijk ook niet bergrijpen. Hij wordt boos en voelt zich miskend door zijn vader.

Dan zegt zijn vader : Kind, jij bent altijd bij mij en al het mijne is van jou.

De oudste zoon kende blijkbaar zijn vader niet ook al diende hij hem en hij zijn geboden niet overtrad.

De uitleg is niet onbekend dat er wordt gesteld dat de jongste zoon – de verloren zoon eigenlijk de behouden zoon  is geworden daar hij na ontvangen vergeving,   als zoon in  ere werd hersteld en de oudste zoon met al zijn goede werken toch de verloren zoon blijkt te zijn omdat hij de liefde naar zijn vader niet of onvoldoende  had.

 

Dit alles staat  echter niet zo  in de gelijkenis.  Geen toepassing.

Het is een gelijkenis met een geheim waar wel degelijk in beeldvorming  lijnen te trekken zijn naar het Hemels Koninkrijk met de Hemelse Vader die het verlorene zoekt.

We kunnen dit ook zo ervaren in  Lukas 36-50 welk gedeelte centraal stond in de laatst gehouden avondmaaldienst en nabetrachting. Hierbij ging het om de ontmoeting van de farizeeër Simon en  de Heere Jezus  waarbij   een  vrouw als zondares die tijdens de maaltijd binnen kwam. De vrouw die weende  over haar zonden en de voeten van de Heere Jezus zalfde.  Wat een ootmoed.

Simon denkt  als deze Man een profeet is dan zou Hij toch moeten weten dat zij een zondares is .

 De Heere Jezus zegt : Simon ik heb je wat te zeggen . We kennen deze geschiedenis verder in alle ernst. Simon de farizeeër had veel overeenkomsten met de oudste zoon in gelijkenis en de zondige vrouw met de jongste zoon..

 Wie is Jezus voor ons.  Hebben we Hem leren kennen als onze redder ?

Hij vraagt aan een ieder om antwoord.

Hij zegt : Kind, jij bent  altijd bij mij en al het mijne is van jou.   Zo mogens  Christenen  conform Zijn Woord  en Belofte ,  nu al  delen in de genade gaven van Hem en zo eens ingaan  in het Hemels Koninkrijk.

De gelijkenissen hebben een rijke boodschap tot ons  eeuwig behoud.

Over de auteur

Meditatie Kerkenraad

Reactie op deze blog
Delen