Logo
Ankerstraat 1
4231 AA
Tel. 06-36 42 28 28.
Fax. 06-36 42 28 28
Email: info@ccms.nl
Bedrijf Bedrijf
Blog
Meditatie Kerkenraad; Ex. 4 : 20-25

Meditatie Kerkenraad; Ex. 4 : 20-25

Graag wil ik aan het begin van deze vergadering met jullie nadenken over een paar verzen in Exodus 4.  Hier gebeurt iets zeer opmerkelijks. Het staat zeer kort beschreven, haast achteloos, maar maakte op mij nogal indruk. Ik kende het gedeelte ook niet.

Even de situering:
In Exodus 2 is Mozes uit Egypte gevlucht en heeft zich gevestigd in Midian. Midian ligt ten oosten van de Rode zee, ongeveer in Saoedi-Arabië.  Hij was gevlucht voor de Farao, want hij had iemand dood geslagen. Mozes is daar getrouwd, heeft kinderen gekregen en leeft een leven als herder.

In Exodus 3 lezen we hoe Mozes door God, bij de berg Horeb, geroepen wordt. Dat gaat niet eenvoudig. Mozes heeft allerlei bezwaren in het begin van hoofdstuk 4; wat moet ik tegen de Israëlieten zeggen?, ze zullen me niet geloven, ik ben geen man van veel woorden.
Maar God geeft bij alle tegenwerpingen van Mozes oplossingen. Hij instrueert Mozes, laat hem wonderen doen en biedt de oplossing van Aaron die Mozes kan helpen.

Mozes is bereid God te dienen, vraagt toestemming aan zijn schoonvader Jether om te vertrekken en gaat op weg naar Egypte samen met zijn gezin.

We beginnen te lezen in Exodus 4 vers 20 tot 25

 

Vreemd gedeelte vond ik het toen ik het las.  Je leest er zo overheen. God is een heel hoofdstuk bezig om Mozes te overtuigen van zijn opdracht voor het volk van God.

Uiteindelijk gaat hij op weg, en dan komt God langs om hem te doden. Geen waarschuwing vooraf; God wil Mozes, zijn dienaar, direct doden.

Waar het om gaat hier is de besnijdenis van de zoon van Mozes, waarschijnlijk Gersom. Volgens gebruik van de Midianieten werden kinderen pas besneden als ze de huwbare leeftijd hadden. Mozes leefde al lang bij de Midianieten; zijn band met het volk Israël was zeer vervaagd. Hij had nagelaten als Israëliet om zijn kind te besnijden. Misschien wilde hij wachten tot de huwbare leeftijd.

Blijkbaar had God het in het geval van Mozes gedoogd, zolang Mozes ver weg bij het volk van Midian leefde. Nu heeft Hij Mozes echter als bevrijder van Israël geroepen. Als bevrijder van Israël moet Mozes wel op het fundament van Israël gaan staan, niet op dat van Midian.

Daarom komt God Mozes onderweg tegen, om aan te duiden wat er moet gebeuren; Mozes staat niet in het verbond als hij zijn kind niet besnijdt.

Ik las dit gedeelte voor het eerst toen ik op gekozen werd in de vacature voor ouderling. Toen las ik een bijbelstudie met de titel: een nieuwe roeping vereist een nieuwe zuiverheid.

Zoals God voor Mozes de lat opeens veel hoger legt, kunnen we dit ook op ons eigen leven betrekken. Dat heb ikzelf in die perioden wel ervaren.

Als we geroepen worden in bijvoorbeeld een ambt, en dus geestelijke verantwoordelijkheid krijgen van God zullen we ons eigen leven ook na moeten gaan. Wat voor dingen zijn groot in ons leven, waar zijn we vol van? Kleine dingen kunnen opeens heel groot worden. Voor iedereen geldt dit anders uiteraard.

Toen ik deze bijbelstudie las heeft het me wel geholpen meer te focussen op God en andere dingen minder belangrijk te vinden.

De doodsstrijd van Mozes moet zeer angstig en heftig zijn geweest in het gedeelte. We weten niet hoe het precies ging; in ieder geval was Mozes door de doodsstrijd tot niets meer in staat.
Zippora zijn vrouw, snapte,  zelfs als Midianitische vrouw, wat er aan de hand was, nam direct een stenen mes en sneed zonder twijfel de voorhuid van haar zoon weg. Deze houdt ze tegen Mozes voeten en zegt: bloedbruidegom.  Direct laat God Mozes met rust. Voor de tweede keer wordt het leven van Mozes gered door een vrouw.

Ze wierp de voorhuid voor zijn voeten, of houdt het ertegen aan zoals vertaald in een andere vertaling, om als het ware de reis, de gang of het roeping van Mozes zo te benadrukken.

Het is heel wonderlijk, op het moment dat de besnijdenis plaatsvindt, is daar sprake van een bruidegom. Door de kracht van het bloed wordt Mozes vrijgemaakt om op die manier bruidegom te worden om het volk vrij te kopen.

En dat is precies wat de Heere Jezus gedaan heeft, Hij is door de kracht van Zijn bloed de Bruidegom geworden.

We leven nu naar Pasen toe. Wij, als gemeente, zijn Zijn bruid. Via Zijn bloed, vergoten aan het kruis van Golgotha, kunnen we een relatie aangaan met de bruidegom, met Jezus.

Dat is waar alles om draait. De relatie van onszelf  met Jezus en Zijn bloedoffer aan het kruis.

Alleen via het vergoten bloed van Jezus kunnen onze zonden voor God worden vergeven. Niets van onszelf kunnen we inbrengen als we voor God verschijnen, alleen als we geloven en vertrouwen in het offer van het Lam, van Jezus,  mogen we erop vertrouwen dat we voor God kunnen verschijnen. Dat kunnen we hem in volle glorie aanschouwen.

Afgelopen zondagochtend hadden we de preek over Johannes 17 en daar klinkt het zo mooi en duidelijk als Jezus daar bidt in vers 3:

En dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, de enige waarachtige God, en Jezus Christus, Die U gezonden hebt.

Over de auteur
Reactie op deze blog
Delen