Logo
Ankerstraat 1
4231 AA
Tel. 06-36 42 28 28.
Fax. 06-36 42 28 28
Email: info@ccms.nl
Bedrijf Bedrijf
Blog
Prediker zegt: pluk de dag

Prediker zegt: pluk de dag

Het boek Prediker tekent onze gang door het leven. Stap voor stap, van moment tot moment. Een tijd om te baren, een tijd om te sterven, een tijd om te lachen, een tijd om te huilen. Voor alles wat gebeurt is er een uur, een tijd voor alles wat er is onder de hemel. God heeft alles wat er is, de goede plaats in de tijd gegeven. Dit heeft de Prediker waargenomen toen hij goed naar het leven keek. Blijkbaar wijst God de goede tijden en de slechte tijden hun eigen goede, juiste, plaats aan.  Ze horen bij het leven van mensen en alles wat bij het leven van mensen hoort, is niet zonder God.

Maar, zo leven wij ons leven meestal niet. Als we een fijne tijd hebben, dan willen we dat die voortduurt, zo lang mogelijk. En als we een nare tijd hebben, dan willen we dat die ophoudt, zo snel mogelijk. Blijven lachen terwijl je huilt van binnen; de schijn van vrede ophouden, al is het oorlog in je gezin; je bitterheid koesteren, al schijnt de zon en lacht een kind; het verleden vasthouden, of aldoor met morgen bezig zijn: zo leven veel mensen en zo missen we vandaag.

De wijsheid van Prediker zegt: Vergeet dit niet:  Tegenstellingen horen bij het leven. Soms is er zon, en soms is er regen. Soms ben je gelukkig en soms niet. Soms ben je gezond en soms niet. Wat je ook doet, tegenstellingen horen bij het menselijk bestaan. Als de polen van een magneet gaat er een werking van uit. Dus wees niet verbaasd als er goede én slechte tijden zijn, je doet niets fout, je wordt niet gestraft, deze tegenstellingen horen bij leven zoals dat door God aan ons gegeven wordt.

God wijst voor alles een tijd aan. Wijze mensen leren om daar naar te luisteren. Vroeger was die wijsheid meer aanwezig. Mensen wisten wanneer hun tijd gekomen was, legden zich op bed en stierven na korte tijd. Mensen wisten van zaaien en oogsten, van het ritme van seizoenen en het ritme van het leven. Nu hebben we agenda’s, maar geen tijd, en met veel kunst en vliegwerk houden we de dood zo lang mogelijk op afstand. God zegt tegen de tijd om te haten: Tot hier en niet verder. God zegt tegen de tijd om te verkillen: Nu is het genoeg. Wie kan die stem van de Heer verstaan, wie kan het Woord horen dat alles zijn eigen goede plek geeft? Wie kan de volle hoogte en de volle diepten waarin het leven zich aan ons voordoet leven,  precies zoals ze zijn, niet meer en niet minder? Dat kan de mens die zich laat vormen door het Woord van God.

Maar waarom al dat geploeter, terwijl het je zo weinig oplevert; het is toch een kwelling als we het leven niet naar onze hand kunnen zetten? Wel, zegt Prediker: God doet het zo, opdat wij ontzag, respect, eerbied  voor Hem zouden hebben. Vroeger werd wel eens gesproken over de vreze van God die het begin van de wijsheid is, waardoor je wakker schrikt als het leven je verrast door haar moeiten. Want dat is wat het zwart van leven doet: Je schrikt wakker. Wakker uit je vanzelfsprekende leventje alsof je overal recht op hebt, alsof ieder huisje een kruisje heeft behalve het jouwe. Je schrikt wakker uit het leventje dat je zelf had uitgedacht en ineens verandert het, moet je doorgroeien, nieuwe dingen leren, dingen dragen. Ineens besef je weer dat het een wonder is dat je leeft, dat de mensen die je liefhebt leven, het is een wonder dat er leven is en alleen de dood is vanzelfsprekend. En God die op verborgen wijze het mensenhart aanraakt, zegt tegen ons: Leef het leven zoals zich dat aan je voordoet. Niets blijft hetzelfde in je leven, maar Ik blijf dezelfde van eeuwigheid tot eeuwigheid en ik zal er zijn. In het licht en in het donker, ik blijf erbij, zo ben ik en al verandert alles, ik verander niet.

Daarom zegt Prediker in de verzen 12 en 13:  Geniet van de dagen en geniet van het eten en drinken, geniet van het leven dat je ontvangt en beschouw het niet als je bezit, maar als een geschenk van God, want dat is het.  Pluk de dag. Het is avond geweest en het is morgen geworden: Een nieuwe dag. Op een bijzondere manier is het leven onverwoestbaar. Na de bitterheid van de nacht, is daar altijd weer de morgen. Wat is geluk? Het begint hier. Bij het openen van het gordijn en het licht dat naar binnen valt. Bij de bloem in de berm. Bij het kind dat zijn eerste stapjes zet. Bij  de liefde die je ervaart als je je partner ziet. Bij….    God is nog steeds en blijft altijd, de Schepper. Wij mensen zijn nog steeds en blijven altijd, Zijn schepselen. Dat is een waarheid die basaler is dan wat voor spookbeelden dan ook

De wereld om ons heen beschouwt het besef dat God bestaat als burgerlijk, naïef, niet meer passend in onze tijd. In het geweld van de grote ideologieën maakt dat Gods besef weinig kans. Van al die ideologieën waarmee en waarop onze wereld is gebouwd, zijn we niet gelukkiger geworden en zeker niet beter.  Misschien had Prediker daar ook wel last van. Een maakbare samenleving, hij werd al niet goed van een maakbaar leven. Dan ontdekt hij wat anders. Er is IETS wat je gegeven wordt. Wie doet dat? Dat is God. Die meldt zich als de God van het Leven. En daarom zegt Prediker: Pluk de dag. Deze word je geschonken. Besef dat. Het was weer een donkere nacht, maar nu valt er licht op mijn pad. Het stroomt zomaar de wereld in. Het was inderdaad weer een hoop gedoe, maar ergens klopt een hart voor mij. En in de namiddag zie ik hoe het zonlicht fonkelt in een glas rode wijn en geniet ik van het samenzijn.

Is dit, vanuit het geheel van de Bijbel gezien, niet te weinig? Ja en nee!

Jazeker, er is namelijk veel meer te zeggen dan:  Pluk de dag. Het Christelijk geloof is veel meer dan: Geniet met mate of uitbundig en val niemand lastig. Er is de weg van de navolging van en de overgave aan Christus. Ergens klinkt een stem in de Bijbel: Wie zijn leven wil behouden, zal het verliezen. Maar toch ook: bewaar me ook voor de fanatici. Voor de geweldenaars. Voor de wereldverbeteraars. Voor de over-geestelijken. Voor al diegenen die hun concept van christen-zijn en gemeente-zijn me inwrijven, tot ik er moe van word. 

Maar ook dus: Nee. Niet te weinig. Ook genoeg, voor dit moment. Dit is het ook: Jezus die op de sabbat door de korenvelden loopt. De zorgeloosheid van de bloemen op het veld en de vogels in de lucht. Het onbezorgde van een kind. De prachtige ervaring van de liefde. Ook al presteer ik weinig tot niets, ik mag toch veel zegeningen ontvangen van die God die in alle omstandigheden onze Vader wil zijn.

 

Over de auteur
Reactie op deze blog
Delen